Strona główna

Święty Stanisław Kazimierczyk

Urodził się 27 września 1433 roku na Kazimierzu, jako syn Macieja i Jadwigi Sołtys. Chrzest otrzymał w kościele Bożego Ciała. Jego ojciec był tkaczem, bardzo szanowanym wśród mieszczan, o czym świadczy wielokrotny wybór do sądu miejskiego. Stanisław wychowywał się w religijnej atmosferze; jego matka należała do Bractwa Najświętszego Sakramentu. Podwaliny wykształcenia dali mu rodzice w domu. Później został wysłany do szkoły przyklasztornej przy parafialnym kościele Bożego Ciała.

Po ukończeniu szkoły rodzice wysłali go na Akademię Krakowską, cieszącą się dobrą opinią i wysokim poziomem nauczania. Tam pogłębiał swoją wiedzę ogólną i religijną. Wówczas Kraków przeżywał swój okres świetności. Po ukończeniu studiów, z doktoratem z teologii, 23 letni Stanisław miał duże możliwości w obraniu przyszłej drogi życiowej. Jednak on zdecydował wstąpić do Kanoników Regularnych, którzy działali na Kazimierzu już od 1405 roku przy kościele Bożego Ciała.

Po przyjęciu święceń kapłańskich przez pięć lat przygotowywał się do pełnienia obowiązków duszpasterskich w postaci funkcji kaznodziei i spowiednika w klasztorze. Wśród braci wyróżniał się niezwykłą pobożnością, gorliwością w wypełnianiu powierzonych zadań oraz umiłowaniem dyscypliny zgromadzenia i ascezy. Wraz z czasem otrzymał od wspólnoty odpowiedzialne zadanie wychowywania młodych członków zakonu, czym się bardzo przejął i wykonywał z wielkim oddaniem.

W XV wieku, w Polsce zamieszanie społeczne wywoływały nauki Jana Husa, którego zwolennicy szerzyli błędne pojmowanie Eucharystii. Stanisław wykazywał szczególną cześć dla Najświętszego Sakramentu. W swych kazaniach kładł nacisk na podniesienie świadomości kultu Eucharystii, jak również między innymi zwracał uwagę znaczenie Mszy świętej w rozwoju duchowym człowieka. Wszystkich traktował jako równych sobie i nigdy nikogo nie faworyzował, niezależnie od tego kim ten ktoś był i co posiadał. A szczególną troską otaczał najuboższych i samotnych, schorowanych ludzi. Często odwiedzał ich, spiesząc z Najświętszym Sakramentem i dobrym słowem. W swym życiu odznaczał się szczególnym nabożeństwem do Matki Boskiej i swojego patrona Świętego Stanisława. Dlatego co piątek pielgrzymował na pobliską Skałkę. To tu raz ukazał mu się Maryja z Dzieciątkiem wraz ze świętym i zastępem aniołów, po czym powiedziała, że czeka go „sowita nagroda”. Stanisław zmarł w Święto Podwyższenia Krzyża, 3 maja 1489 roku.

Stanisław Kazimierczyk został beatyfikowany przez Jana Pawła II 18 kwietnia 1993 roku, a kanonizowany 17 października 2010 roku przez Benedykta XVI.