Okres Narodzenia Pańskiego – od Wigilii do Chrztu Pańskiego

Kiedy zaczyna się okres Narodzenia Pańskiego?

Okres Narodzenia Pańskiego prowadzi Kościół od uroczystości Narodzenia Pańskiego do święta Chrztu Pańskiego; obejmuje Wigilię Bożego Narodzenia jako dzień czuwania, Pasterkę, oktawę, Świętą Rodzinę, Świętą Bożą Rodzicielkę Maryję i Objawienie Pańskie. Jego granice określają Ogólne Normy Roku Liturgicznego i Kalendarza z 1969 roku, a konkretną datę Chrztu Pańskiego trzeba sprawdzić w kalendarzu danego roku.

W parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Opatkowicach często słyszę jedno pytanie: „Czy święta skończyły się już 26 grudnia?”. Liturgia odpowiada inaczej niż handel, szkolna przerwa czy rodzinny kalendarz spotkań. Boże Narodzenie nie jest jedną kolacją ani dwoma dniami wolnymi. Jest czasem kontemplowania tego, że Jezus Chrystus naprawdę wszedł w ludzką historię.

Czy Wigilia Bożego Narodzenia jest już świętem?

Wigilia Bożego Narodzenia jest dniem przygotowania i czuwania, natomiast właściwa uroczystość Narodzenia Pańskiego rozpoczyna się liturgicznie wraz z celebracją wieczorną i nocną 24 grudnia. Rodzinne przeżycie Wigilii ma wielką wartość, ale nie należy utożsamiać go bez reszty z całą uroczystością.

Łacińskie słowo vigilia oznacza czuwanie. Ten sens dobrze odsłania prosty porządek wieczoru: najpierw przygotowanie serca, pojednanie, modlitwa i słowo Ewangelii, a potem wspólny stół. Pasterka nie jest dodatkiem po kolacji. Jest Mszą świętą Narodzenia Pańskiego, podczas której wspólnota słyszy Ewangelię o narodzeniu Zbawiciela.

• Wigilia Bożego Narodzenia – 24 grudnia jest dniem rodzinnego czuwania, którego chrześcijański sens wyraża modlitwa i lektura Łk 2,1-20.
• Łamanie opłatkiem – ten polski zwyczaj pomaga wypowiedzieć przebaczenie oraz życzenie dobra, lecz nie zastępuje sakramentu pokuty.
• Puste miejsce przy stole – może przypominać o gościnności i osobach samotnych, jeśli rodzina nada mu konkretny, a nie wyłącznie dekoracyjny sens.
• Pasterka – jest Mszą Narodzenia Pańskiego, dlatego jej godzina zależy od aktualnego rozkładu celebracji w parafii.
• Spowiedź przed świętami – przygotowuje do pełnego uczestnictwa w Eucharystii, a jej terminy należy potwierdzić w parafialnych ogłoszeniach.

Najkrócej można to ująć tak: Wigilia przygotowuje dom, Pasterka gromadzi Kościół, a Narodzenie Pańskie objawia światu Syna Bożego. Aktualne informacje o celebracjach warto sprawdzić przez aktualny porządek Mszy w Boże Narodzenie.

Jak przebiega czas od Narodzenia do Chrztu Pańskiego?

Ten czas tworzy siedem głównych punktów: Wigilia, Narodzenie Pańskie 25 grudnia, oktawa, Święta Rodzina, 1 stycznia, Objawienie Pańskie 6 stycznia i Chrzest Pański. Daty stałe mają swoje miejsce w kalendarzu, natomiast święto Chrztu Pańskiego przypada zgodnie z układem danego roku liturgicznego.

1. 24 grudnia – Wigilia przygotowuje rodzinę do uroczystości przez postawę czuwania, Ewangelię i modlitwę przy stole.
2. 25 grudnia – Narodzenie Pańskie rozpoczyna liturgiczne świętowanie tajemnicy Wcielenia Jezusa Chrystusa.
3. 26 grudnia – św. Szczepan przypomina, że wiara w narodzonego Chrystusa domaga się odwagi świadectwa.
4. Niedziela w oktawie – Święta Rodzina kieruje uwagę ku Jezusowi, Najświętszej Maryi Pannie i św. Józefowi.
5. 1 stycznia – Święta Boża Rodzicielka Maryja zamyka oktawę Narodzenia Pańskiego i otwiera rok kalendarzowy modlitwą o pokój.
6. 6 stycznia – Objawienie Pańskie ukazuje Chrystusa narodom w obrazie Mędrców ze Wschodu opisanych w Mt 2,1-12.
7. Chrzest Pański kończy okres Narodzenia i przeprowadza liturgię ku publicznej misji Jezusa nad Jordanem.

Czym różni się oktawa Bożego Narodzenia od całego okresu Narodzenia Pańskiego?

Oktawa Bożego Narodzenia to osiem dni od 25 grudnia do 1 stycznia, charakteryzujących się szczególną rangą uroczystości, codzienną pamięcią o Narodzeniu i świątecznym charakterem liturgii; cały okres Narodzenia Pańskiego trwa dłużej, bo kończy się dopiero w święto Chrztu Pańskiego. Takie rozróżnienie wynika z norm roku liturgicznego (źródło: Ogólne Normy Roku Liturgicznego i Kalendarza, 1969).

Potoczne określenie „czas kolęd” jest jeszcze czymś innym. Może oznaczać śpiew pieśni, koncerty albo wizytę duszpasterską. W rozmowie duszpasterskiej dobrze doprecyzować, o który sens chodzi, bo jedno słowo opisuje w Polsce kilka rzeczy.

Co obejmuje oktawa Narodzenia Pańskiego?

Oktawa obejmuje osiem dni od uroczystości 25 grudnia do uroczystości Świętej Bożej Rodzicielki Maryi 1 stycznia, dlatego nie kończy się wraz z drugim dniem świąt. W jej rytmie Kościół nie oddala się od żłóbka, lecz rozważa skutki przyjścia Chrystusa dla męczenników, rodzin i całego świata.

Święty Szczepan przypada 26 grudnia, a jego wspomnienie nie psuje radości Narodzenia. Pokazuje raczej, że spotkanie z Jezusem prowadzi do świadectwa. Niedziela Świętej Rodziny daje rodzinom konkretny obraz relacji Jezusa, Maryi i Józefa, bez udawania, że każda codzienność jest łatwa lub bez konfliktów.

• Narodzenie Pańskie – 25 grudnia rozpoczyna oktawę uroczystą celebracją Wcielenia Syna Bożego.
• Święty Szczepan – 26 grudnia przypomina o pierwszym męczenniku, którego Dzieje Apostolskie ukazują jako świadka Chrystusa.
• Święty Jan Apostoł – jego święto kieruje uwagę ku uczniowi, który świadczy o Słowie, jakie „stało się ciałem”.
• Święci Młodziankowie – ich wspomnienie zachowuje pamięć o cierpieniu niewinnych dzieci z narracji Mt 2.
• Święta Rodzina – celebracja pomaga rodzinie rozmawiać o wierze, odpowiedzialności i wzajemnej trosce.
• Maryja 1 stycznia – uroczystość zamyka oktawę i przypomina, że Matka Jezusa jest prawdziwie Matką Boga.

Jak porównać oktawę, okres liturgiczny i zwyczaj kolędowy?

Oktawa ma stałą długość ośmiu dni, okres Narodzenia kończy się w święto Chrztu Pańskiego, a zwyczaj śpiewania kolęd lub wizyty duszpasterskiej może trwać inaczej zależnie od parafii. Nie należy przenosić lokalnego zwyczaju do rangi ogólnej normy liturgicznej.

„Syn Boży stał się człowiekiem, aby uczynić nas uczestnikami Boskiej natury.” – Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 460, 1992.

Jakie święta obejmuje okres Narodzenia Pańskiego?

Okres Narodzenia Pańskiego obejmuje Narodzenie Pańskie, dni oktawy z uroczystością Świętej Bożej Rodzicielki Maryi, Objawienie Pańskie oraz święto Chrztu Pańskiego; wszystkie te celebracje odsłaniają Jezusa Chrystusa jako prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka. Ich podstawę biblijną stanowią między innymi Łk 2,1-20, Mt 2,1-12 i Mt 3,13-17.

Nie są to luźno zestawione daty. Liturgia prowadzi od narodzenia w Betlejem, przez objawienie narodom, do Jordanu, gdzie rozpoczyna się publiczna misja Jezusa. To dlatego domowy żłóbek, Msza święta i czytanie Ewangelii powinny iść razem.

Co oznacza Narodzenie Pańskie 25 grudnia?

Narodzenie Pańskie oznacza celebrację Wcielenia: Syn Boży, Jezus Chrystus, przyjął ludzką naturę i narodził się z Maryi. Katechizm omawia tę tajemnicę w numerach 456-570, dlatego chrześcijańskie świętowanie nie może ograniczyć się do dekoracji, prezentów i rodzinnego menu.

Opis św. Łukasza pokazuje Dziecię położone w żłobie oraz pasterzy, którzy otrzymują znak (Łk 2,1-20). Żłóbek nie jest więc wyłącznie piękną scenografią. Uczy, że Bóg przychodzi w ubóstwie, bliskości i bezbronności.

• Jezus Chrystus – narodzony w Betlejem jest centrum liturgii, dlatego podczas świąt pierwsze miejsce ma Eucharystia.
• Najświętsza Maryja Panna – jako Matka Jezusa ukazuje zgodę wiary na działanie Boga w historii.
• Pasterze – w Łk 2 otrzymują wiadomość o narodzeniu Zbawiciela i spieszą do Betlejem.
• Żłóbek – prosty znak pomaga dzieciom połączyć figurki z konkretną Ewangelią o narodzeniu.
• Msze świąteczne – celebrują tę samą tajemnicę w różnych formularzach, a ich godziny ustala miejscowa parafia.

Jak rozumieć uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi?

Uroczystość 1 stycznia wyznaje, że Maryja jest Matką Boga, ponieważ Jezus Chrystus, którego urodziła, jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem. Tytuł ten chroni prawdę o osobie Jezusa, a nie jest jedynie wyróżnieniem Maryi.

Kościół kończy tym dniem oktawę Bożego Narodzenia. Rodzinie może pomóc prosta modlitwa za rozpoczynający się rok: za zdrowie, pojednanie, osoby samotne, dzieci i mądre decyzje. Nie chodzi o magiczne zapewnienie powodzenia, lecz o oddanie Bogu tego, czego jeszcze nie znamy.

• 1 stycznia – uroczystość Maryi zamyka oktawę Narodzenia Pańskiego i nadaje początkowi roku charakter modlitwy.
• Boże macierzyństwo Maryi – mówi o Jezusie Chrystusie, który od początku jest jedną Osobą Syna Bożego.
• Pokój – modlitwa o pokój ma sens osobisty, rodzinny i społeczny, szczególnie gdy zaczyna się nowy rok.
• Błogosławieństwo domu – rodzina może prosić Boga o ochronę, uczciwość w relacjach i odwagę przebaczenia.

Jakie znaczenie ma Objawienie Pańskie?

Objawienie Pańskie 6 stycznia ukazuje Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela objawionego narodom, a Mędrcy ze Wschodu w Mt 2,1-12 reprezentują ludzi szukających prawdy poza Izraelem. Popularne określenie „Trzech Króli” nie powinno przesłonić teologicznego sensu uroczystości.

Znak kredy i kadzidła może prowadzić do modlitwy za domowników. Nie działa jak talizman. Dopiero wiara, codzienna uczciwość i troska o relacje nadają temu zwyczajowi chrześcijańską treść.

• Mędrcy ze Wschodu – według Mt 2 przybywają oddać pokłon Jezusowi, kierując się znakiem gwiazdy.
• Złoto – tradycja łączy ten dar z królewską godnością Chrystusa.
• Kadzidło – tradycja odczytuje je jako znak czci wobec Boskości Jezusa.
• Mira – tradycja widzi w niej zapowiedź ludzkiego losu Chrystusa i Jego męki.
• Kreda i kadzidło – są znakami pobożności domowej, których znaczenie wyjaśnia modlitwa, nie sam napis na drzwiach.

„Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy.” – Ewangelia według św. Mateusza 2,1.

Dlaczego okres kończy się świętem Chrztu Pańskiego?

Chrzest Pański kończy okres Narodzenia, ponieważ objawia Jezusa jako umiłowanego Syna i otwiera etap Jego publicznej misji; Ewangelia opisuje chrzest Jezusa w Jordanie w Mt 3,13-17. Święto nie dotyczy chrztu dziecka w parafialnej kancelarii, lecz jednorazowego wydarzenia z życia Chrystusa.

Przejście od Betlejem do Jordanu jest logiczne. Dziecko, któremu oddają pokłon pasterze i Mędrcy, staje wobec Jana Chrzciciela, a głos Ojca objawia Jego tożsamość. Liturgia zamyka w ten sposób okres dzieciństwa Jezusa i przygotowuje wiernych na dalszą drogę roku liturgicznego.

Co wydarzyło się nad Jordanem?

Jezus przyjął chrzest od Jana w Jordanie, a według Mt 3,16-17 otworzyło się niebo, Duch Boży zstąpił jak gołębica i rozległ się głos Ojca. Kościół czyta to wydarzenie jako objawienie Trójcy Świętej oraz początek publicznego działania Chrystusa.

Nie należy rozumieć tego święta tak, jakby Jezus potrzebował oczyszczenia z grzechu. Chrystus wchodzi w wodę jako bezgrzeszny Syn, solidarny z ludźmi, których przyszedł zbawić. To ważna różnica, szczególnie gdy dzieci pytają, dlaczego Jezus „dał się ochrzcić”.

• Jan Chrzciciel – udziela chrztu nawrócenia, a jego posługa przygotowuje drogę Jezusowi.
• Jordan – rzeka staje się miejscem objawienia Syna, Ducha Świętego i Ojca.
• Głos Ojca – w Mt 3 wskazuje Jezusa jako umiłowanego Syna, którego należy słuchać.
• Duch Święty – zstępuje na Jezusa, podkreślając początek Jego posłania.
• Chrzest sakramentalny – czerpie sens z misterium Chrystusa, lecz jest odrębnym wydarzeniem w życiu ochrzczonego.

Jak wyjaśnić dzieciom związek żłóbka i Jordanu?

Najprościej wyjaśnić to w dwóch zdaniach: w żłóbku poznajemy narodzenie Jezusa, a nad Jordanem widzimy początek Jego misji dla ludzi. Dziecko łatwo zapamięta tę drogę, gdy połączy dwa obrazy z konkretnymi fragmentami Ewangelii.

W praktyce katechetycznej dobrze działa krótka rozmowa przy żłóbku. Rodzic może zapytać: „Kto pierwszy usłyszał o narodzeniu Jezusa?” oraz „Co Ojciec powiedział o Jezusie nad Jordanem?”. Nie trzeba organizować długiej lekcji. Pięć minut uważnej rozmowy po kolacji często zostaje w pamięci dłużej niż rozbudowane wyjaśnienie.

1. Przeczytaj Łk 2,1-20 – wybierz kilka wersetów o pasterzach, aby dziecko usłyszało biblijną opowieść o narodzeniu.
2. Pokaż żłóbek – nazwij Maryję, Józefa, Jezusa i pasterzy, nie dopowiadając szczegółów nieobecnych w Ewangelii.
3. Przeczytaj Mt 3,13-17 – wskaż Jezusa, Jana Chrzciciela, Ducha Świętego i głos Ojca.
4. Połącz dwa wydarzenia – powiedz, że Jezus najpierw rodzi się wśród ludzi, a potem rozpoczyna misję głoszenia Królestwa Bożego.
5. Zakończ modlitwą – poproś wspólnie, aby rodzina umiała słuchać Jezusa w domu, szkole i pracy.

Jakie nabożeństwa i zwyczaje przeżywa parafia w tym czasie?

Pasterka, Msze świąteczne, żłóbek, śpiew kolęd i możliwa wizyta duszpasterska pomagają parafii przeżyć okres Narodzenia Pańskiego, lecz ich konkretne godziny i terminy ustala lokalny plan duszpasterski. Przed udziałem w celebracji należy sprawdzić bieżące komunikaty Parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Opatkowicach.

Z mojej praktyki redakcyjnej wynika, że największy pośpiech rodzi się wtedy, gdy rodzina zakłada, że rozkład świąteczny będzie identyczny jak w poprzednim roku. Tymczasem godziny Pasterki, dodatkowych Mszy, spowiedzi czy plan kolędy mogą się zmienić. Źródłem lokalnej informacji są ogłoszenia parafialne na okres świąteczny.

Czym jest Pasterka i dlaczego nie jest tylko tradycją?

Pasterka jest Mszą świętą sprawowaną w noc Narodzenia Pańskiego, która nawiązuje do pasterzy spieszących do Betlejem według Łk 2,15-16. Rodzinny zwyczaj nocnego wyjścia ma sens wtedy, gdy prowadzi do świadomego udziału w Eucharystii.

Małe dzieci, osoby chore i seniorzy nie muszą wybierać późnej godziny za wszelką cenę. Udział w innej Mszy Narodzenia Pańskiego może być roztropniejszy. Wiara nie polega na pobiciu rekordu czuwania, ale na spotkaniu z Chrystusem i wspólnotą.

• Pasterka – celebruje Narodzenie Pańskie w nocy, a jej dokładną godzinę podaje parafia.
• Msza w dzień – umożliwia uczestnictwo osobom, dla których nocna liturgia jest zbyt obciążająca.
• Żłóbek parafialny – pomaga dzieciom zobaczyć biblijne osoby i rozpocząć rozmowę o Ewangelii.
• Spowiedź – wymaga sprawdzenia dodatkowych dyżurów przed świętami przez spowiedź przed świętami.
• Kolędy w kościele – wspierają wspólny śpiew wiary, gdy ich tekst odsyła do narodzenia i objawienia Chrystusa.

Czy kolędy śpiewa się po 6 stycznia?

Tak, kolędy mogą być śpiewane po 6 stycznia, ponieważ Objawienie Pańskie nie kończy jeszcze okresu Narodzenia; w liturgii punktem końcowym pozostaje święto Chrztu Pańskiego. Późniejsze śpiewanie kolęd w polskiej pobożności może wynikać z utrwalonego zwyczaju, lecz należy odróżnić je od ścisłego czasu liturgicznego.

Kolęda oznacza czasem pieśń, a czasem wizytę duszpasterską. W pierwszym znaczeniu chodzi o repertuar modlitwy i radości. W drugim – o spotkanie kapłana lub duszpasterza z rodziną. Jasne nazwanie sensu chroni przed nieporozumieniem.

• Kolęda jako pieśń – opowiada o Betlejem, pasterzach, Mędrcach i radości z narodzenia Zbawiciela.
• Kolęda jako wizyta duszpasterska – jest modlitwą w domu oraz okazją do rozmowy o życiu rodziny i parafii.
• 6 stycznia – Objawienie Pańskie jest ważną uroczystością, ale nie stanowi automatycznie końca okresu Narodzenia.
• Chrzest Pański – wyznacza liturgiczne zakończenie tego okresu zgodnie z kalendarzem danego roku.
• Plan wizyty duszpasterskiej – należy sprawdzić przed terminem, ponieważ parafie organizują go w różny sposób.

Jak przeżyć okres Narodzenia Pańskiego w parafii i domu?

Rodzina najlepiej przeżyje okres Narodzenia Pańskiego, gdy połączy Eucharystię, krótką modlitwę domową, czytanie Ewangelii, śpiew kolędy i konkretny gest pojednania lub pomocy potrzebującemu. Taki rytm odpowiada zarówno tajemnicy Wcielenia omawianej w KKK 456-570, jak i codzienności rodzinnej, w której liczy się wykonalny plan.

Nie polecam dopisywać dziesięciu nowych obowiązków do i tak intensywnego grudnia. Lepiej wybrać cztery lub pięć prostych działań, które rodzina naprawdę wykona. Jedna wspólnie przeczytana Ewangelia jest lepsza niż ambitny plan, który kończy się na wydruku.

Jak rodzina może modlić się przy stole i przy żłóbku?

Rodzina może rozpocząć wieczerzę wigilijną znakiem krzyża, odczytać Łk 2,1-20, pomodlić się za nieobecnych i zaśpiewać jedną kolędę, a potem wracać do tej modlitwy przez kolejne dni. Taki schemat zajmuje około 10 minut i daje dzieciom czytelny punkt odniesienia.

Przy żłóbku sprawdza się też modlitwa własnymi słowami. Dziecko może powiedzieć, za kogo chce podziękować, a dorosły może nazwać konkretną prośbę: o zgodę w rodzinie, siłę dla chorego sąsiada albo odwagę do pojednania.

1. Przygotuj Pismo Święte – otwórz Łk 2,1-20 przed rozpoczęciem wieczerzy, aby modlitwa nie ginęła w pośpiechu.
2. Zapal świecę – niech będzie znakiem obecności Chrystusa, a nie tylko elementem nakrycia stołu.
3. Odczytaj Ewangelię – jedna osoba czyta powoli, a pozostali słuchają bez telefonów w ręku.
4. Wypowiedz modlitwę wiernych – każda osoba może dodać jedną krótką intencję za konkretną osobę lub sprawę.
5. Zaśpiewaj kolędę – wybierz jedną zwrotkę znanej pieśni, aby wspólny śpiew był modlitwą, nie występem.
6. Zrób gest dobra – telefon do samotnej osoby, odwiedziny lub pomoc sąsiadowi przedłużają modlitwę w czyn.

Co sprawdzić przed świąteczną celebracją w Opatkowicach?

Przed świętami trzeba sprawdzić godziny Pasterki, Mszy 25 i 26 grudnia, spowiedzi, celebracji 1 i 6 stycznia oraz święta Chrztu Pańskiego, ponieważ nie należy zakładać stałego rozkładu z poprzedniego roku. Dane lokalne wymagają aktualizacji przed publikacją i przed udziałem w liturgii.

Parafia św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Opatkowicach jest miejscem realnej wspólnoty, a nie abstrakcyjną nazwą w kalendarzu. Jeśli rodzina ma pytanie o sakrament, wizytę duszpasterską lub możliwość pomocy osobie chorej, najpewniejsza pozostaje bezpośrednia rozmowa z parafią. Ten tekst ma charakter duszpastersko-informacyjny i nie zastępuje takiego kontaktu.

• Godzina Pasterki – wymaga corocznego potwierdzenia w ogłoszeniach, ponieważ może różnić się od zwykłego porządku Mszy.
• Msze 25 i 26 grudnia – często odbywają się w rozkładzie świątecznym, który parafia publikuje przed uroczystością.
• Spowiedź – dodatkowe dyżury warto zaplanować wcześniej, aby nie odkładać pojednania na ostatnią chwilę.
• Objawienie Pańskie – godziny błogosławieństwa kredy i kadzidła należy sprawdzić w bieżącym komunikacie.
• Wizyta duszpasterska – plan ulic, godzinę i ewentualny sposób zgłoszenia podaje parafia, nie ogólny kalendarz liturgiczny.

Dobrym punktem wyjścia jest także rok liturgiczny w parafii oraz modlitwy rodzinne na Boże Narodzenie. Dzięki temu zwyczaj domowy nie odrywa się od liturgii, ale ją przedłuża.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy zaczyna się okres Narodzenia Pańskiego?

Właściwe świętowanie liturgiczne rozpoczyna uroczystość Narodzenia Pańskiego 25 grudnia, której celebracja zaczyna się już wieczorem 24 grudnia. Wigilia pozostaje dniem czuwania i przygotowania, choć w rodzinach świąteczna atmosfera zaczyna się zwykle przy wieczerzy.

Kiedy kończy się okres Narodzenia Pańskiego?

Okres Narodzenia Pańskiego kończy się świętem Chrztu Pańskiego. Dokładną datę należy sprawdzić w kalendarzu liturgicznym konkretnego roku, ponieważ zależy ona od układu dni po uroczystości Objawienia Pańskiego.

Czym jest oktawa Bożego Narodzenia?

Oktawa to osiem dni szczególnego świętowania Narodzenia Pańskiego, od 25 grudnia do 1 stycznia. Nie jest tym samym co cały okres Narodzenia Pańskiego, który trwa aż do Chrztu Pańskiego.

Czy Wigilia należy do Bożego Narodzenia?

Wigilia jest dniem czuwania przed uroczystością, a wieczorna celebracja liturgiczna wprowadza już w Narodzenie Pańskie. W domu można ją przeżyć bardzo świątecznie, zachowując jednak pamięć, że jej centrum stanowi oczekiwanie na Chrystusa.

Co oznacza Objawienie Pańskie?

Objawienie Pańskie ukazuje Jezusa jako Zbawiciela objawionego wszystkim narodom. Mędrcy ze Wschodu z Ewangelii według św. Mateusza są znakiem ludzi, którzy szukają Chrystusa i oddają Mu pokłon.

Czy kolędy śpiewa się tylko do 6 stycznia?

Nie. Objawienie Pańskie przypada 6 stycznia, ale okres Narodzenia kończy się dopiero w święto Chrztu Pańskiego. W polskiej pobożności kolędy bywają śpiewane również później, zależnie od zwyczaju parafii i rodziny.

Dlaczego Chrzest Pański kończy Boże Narodzenie?

Chrzest Pański kieruje uwagę od dzieciństwa Jezusa ku początkowi Jego publicznej misji. W wydarzeniu nad Jordanem Ojciec objawia Jezusa jako umiłowanego Syna, a Duch Święty zstępuje na Niego według opisu Mt 3,13-17.

Jak przygotować dzieci do przeżycia Pasterki i żłóbka?

Najpierw przeczytajcie krótki fragment Łk 2,1-20, potem nazwijcie osoby przy żłóbku i wyjaśnijcie, że Pasterka jest Mszą o narodzeniu Jezusa. Dla małego dziecka wystarczy jedno pytanie, jedna odpowiedź i jedna wspólnie zaśpiewana kolęda.

Źródła i literatura

Poniższe źródła stanowią punkt odniesienia dla norm liturgicznych, wyjaśnień doktrynalnych i tekstów biblijnych. Godziny celebracji oraz plan wizyty duszpasterskiej należy zawsze sprawdzać w aktualnych komunikatach parafii.

1. Ogólne Normy Roku Liturgicznego i Kalendarza, 1969.
2. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 456-570, 1992.
3. Ewangelia według św. Łukasza 2,1-20, Pismo Święte.
4. Ewangelia według św. Mateusza 2,1-12 oraz 3,13-17, Pismo Święte.
5. Konferencja Episkopatu Polski – kalendarz liturgiczny i komunikaty na dany rok.

Jacek